Eind de jaren negentig besliste de Vlaamse regering om de zogenaamde nepstatuten, waaronder het Derde Arbeidscircuit en de stelsels van Gesubsidieerde contractuelen, te regulariseren.

Deze tewerkstellingsmaatregelen vulden immers structurele noden in de diensten- en zorgverleningsector in. Door de regularisatie krijgen de betrokken werknemers een volwaardige arbeidsovereenkomst met alle daaraan verbonden rechten en plichten.

De overheidssubsidiëring van de geregulariseerde arbeidsplaatsen gebeurt vanuit het functioneel bevoegde beleidsdomein (bv. voor een project in bejaardenzorg vanuit het Welzijnsbudget) en dus niet langer vanuit het Vlaams Werkgelegenheidsbudget.

Binnen de klassieke tewerkstellingsmaatregelen kunnen geen nieuwe projecten worden opgestart. Alleen bepaalde wijzigingen aan de bestaande projecten kunnen schriftelijk bij de afdeling Tewerkstelling worden aangevraagd.